O Premio Ruido 2025 debuxa un mapa diverso da música estatal

O Premio Ruido 2025, impulsado por Periodistas Asociados de Música (PAM), fixo pública a súa listaxe de 12 discos finalistas tras unha primeira fase que rexistrou un récord de participación entre xornalistas musicais de todo o Estado. O resultado ofrece unha panorámica ampla e significativa: estilos distintos, públicos distintos e modelos de carreira moi diversos convivindo na mesma fotografía.

Entre os nomes destacados aparece Carlos Ares, único artista galego da listaxe, nun momento de crecemento sostido que xa apunta a escenarios de gran formato, coa vista posta mesmo no Movistar Arena de Madrid. La boca del lobo consolida un proxecto que medra con naturalidade, ampliando público sen perder identidade nin pulso autoral.

A selección tamén deixa un espazo moi claro para falar de independencia real. Pumuky aparece como o único proxecto 100% independente entre os finalistas, un dato que dá contexto ao valor de No sueltes lo efímero: unha carreira construída con paciencia, coherencia e unha identidade sonora recoñecible, á marxe das dinámicas máis agresivas da industria. Moi preto dese espírito sitúase Rufus T. Firefly, que con Todas las cosas buenas volve demostrar que o coidado artístico e a consistencia a longo prazo poden soster un proxecto sen renuncias.

No plano máis íntimo aparece Valeria Castro, cun disco profundamente honesto e persoal, sustentado na palabra e na emoción dita sen artificios, reforzando unha forma de entender a canción dende a verdade e a contención.

A listaxe tamén recoñece proxectos que dan un paso adiante. É o caso de Repion, que con 201 consolida un son máis maduro e decidido, ampliando rexistros sen perder intensidade; de Amaia, que continúa afinando unha carreira marcada pola exposición pública pero tamén pola construción dun discurso propio; e de Guitarricadelafuente, abrindo novas lecturas do pop de raíz e reformulando a figura do cantautor contemporáneo.

Resulta igualmente significativo que a selección inclúa propostas afastadas do centro do pop. FUET! achega unha visión hardcore directa e sen filtros, mentres Frente Abierto introduce unha tensión máis política e áspera, ampliando o espectro estético da listaxe.

A fotografía complétase con linguaxes xeracionais como rusowsky e coa presenza inevitable de Rosalía, cuxo Lux representa o disco estatal máis mediático do ano, tamén a escala internacional. A súa inclusión reforza a idea dun premio capaz de acoller tanto o masivo como o periférico.

A gala de entrega do Premio Ruido 2025 celebrarase o xoves 12 de marzo na Sala Berlanga (Madrid), cunha programación que volverá poñer o foco no xornalismo musical e no valor cultural dos discos máis relevantes do ano.

En conxunto, os finalistas debuxan un panorama estimulante: diversidade estilística, distintos xeitos de sosterse como artista e unha escena que segue avanzando dende lugares moi distintos, pero dialogando no mesmo presente.