Montedapena abre un novo capítulo na súa traxectoria coa publicación de Menos mal, un EP de cinco cancións editado por Ernie Records no que afonda nunha vía cada vez máis directa, irónica e expansiva. O proxecto de Héctor Rodríguez, tamén integrante de Lontreira, confirma así unha identidade propia que vén medrando dende o seu debut discográfico e que conecta co sentir dunha xeración dende o humor, a incomodidade e a pulsión festiva.
Despois do impacto de adiantos como Me tiré a un facha ou Lista de checks, este novo traballo recolle e amplía ese universo no que o pop alternativo, a urxencia punk e a retranca funcionan como ferramentas para falar do presente. Nas cancións de Menos mal conviven a crítica social, a observación das contradicións da vida adulta e unha enerxía moi física, pensada tanto para a escoita como para o corpo.
Un dos elementos que reforzan o relevo do EP é a presenza de tres colaboracións que amplían o mapa sonoro do proxecto. Platerías, Ash Diz e Jagoba achegan matices distintos a un repertorio que xa de por si se move con naturalidade entre o descaro, o nervio melódico e a vontade de abrir o xogo cara a novas sensibilidades. O resultado é un traballo máis coral, pero tamén máis definido no seu ton e na súa intención.
O propio título funciona como centro conceptual do lanzamento. Menos mal parte desa idea de mirar cara atrás e asumir que moitas das cousas que non saíron, dos camiños que non callaron ou das decisións que quedaron no aire tamén forman parte do lugar ao que se chega. Hai aí unha lectura vitalista, pero tamén unha aceptación irónica do erro, da renuncia e do tempo vivido. Máis ca buscar grandes conclusións, o EP instala unha maneira de convivir coas contradicións sen solemnidade, con conciencia e cun punto de celebración.
Xunto ao lanzamento do disco, Montedapena publicou tamén o videoclip do tema que lle dá nome ao EP, unha peza que reforza esa mirada sobre o cotián e sobre todo aquilo que foi quedando atrás para poder chegar ao presente. A canción sintetiza boa parte do espírito do traballo: autoconciencia, retranca e unha maneira moi contemporánea de converter a experiencia persoal en algo compartido.
Este novo EP chega despois da publicación en febreiro de 2025 do primeiro álbum homónimo de Montedapena, un disco co que o artista asentou as bases do seu proxecto. Menos mal non rompe con aquela liña, pero si a empurra cara a un lugar máis inmediato e desacomplexado, onde a sátira, a incomodidade e a celebración aparecen máis concentradas e máis afiadas.

