Maneiro inicia a súa nova etapa con “A miña mellor versión”

A nova etapa de Maneiro arrincou o pasado 16 de xaneiro cun xesto que parece poñer palabras ao proceso persoal que acompañou a súa saída de Heredeiros da Crus. A miña mellor versión funciona como punto de partida dese camiño, cunha canción que nace da revisión íntima, da experiencia acumulada e da vontade de avanzar desde un lugar propio.

A letra constrúese desde a conciencia do erro e da aprendizaxe posterior. Maneiro canta desde a claridade que chega despois de equivocarse, desde a decisión de seguir adiante sen deixarse vencer. Esa mirada honesta percorre todo o tema e sitúa a canción nun terreo recoñecible, afastado da épica e moi próximo á vida cotiá. A idea de converterse na propia mellor versión aparece ligada ao tempo, á paciencia e á capacidade de asumir os procesos persoais sen atallos.

Un dos eixes centrais do texto é a relación con un mesmo. A canción recoñece esa dualidade constante entre impulso e freo, entre confianza e dúbida, entendendo que o camiño persoal pasa por aceptar esa tensión. A soidade aparece como un espazo fértil, onde parar, chorar e recompoñerse. Pasar tempo só convértese nun motor de enerxía e nun paso necesario para recuperar o equilibrio emocional.

A dimensión afectiva ocupa tamén un lugar central. A letra pon o foco nas relacións escollidas: amizades contadas, presenza real cando fai falta, complicidade para bailar e silencios compartidos cando as palabras xa non chegan. Esa idea de familia construída, máis alá dos vínculos impostos, atravesa a canción cunha naturalidade que conecta coa tradición popular galega e coa súa forma de entender a comunidade.

Outro dos fíos que sosteñen A miña mellor versión é a fidelidade a un mesmo. A canción defende vivir desde a coherencia persoal, mantendo a propia identidade sen adaptarse ás expectativas alleas. Ser verdade convértese nun valor central, mesmo cando esa verdade incomoda. Esa postura tamén se traslada á forma de relacionarse cos conflitos: avanzar con calma, escoller o diálogo e construír paso a paso.

No plano musical, o tema acompaña este discurso cunha sonoridade equilibrada e coherente coa mensaxe. A produción correu a cargo de Fran Gude, mentres que os arranxos foron realizados por Rubén Cores, que tamén participou en guitarras e coros. A presenza de Anxo Pintos á zanfona, percusións e frauta reforzou a conexión coa música de raíz galega, integrándoa nunha estrutura de pop e rock contemporáneo.

A miña mellor versión abriu así o camiño dun disco que verá a luz a finais de ano e que irá definindo a identidade desta nova etapa artística. Un proxecto que se constrúe desde a experiencia, a reflexión e a vontade de camiñar co propio nome por diante.

A canción deixa unha idea clara: crecer implica parar, mirarse con honestidade e seguir adiante con todo o aprendido. Desde aí comeza este novo capítulo de Maneiro.