SonRías Baixas pecha o seu cartel por días coa incorporación de Biznaga e reforza a súa edición de 2026

O SonRías Baixas 2026 xa permite imaxinar como se moverá o público por Bueu este verán. O festival publicou o seu cartel por días e pechou definitivamente o line-up coa incorporación de Biznaga, unha das bandas máis celebradas do actual panorama estatal de guitarras. Deste xeito, a cita pontevedresa continúa consolidando unha identidade cada vez máis recoñecible.

A edición celebrarase entre o 30 de xullo e o 1 de agosto e volve presentar unha distribución moi pensada en canto a ritmos e atmosferas. O xoves funcionará como unha porta de entrada especialmente orientada ao pop alternativo e ás novas sensibilidades da escena estatal. Alcalá Norte, un dos fenómenos máis comentados do último ano grazas ao seu imaxinario castizo e ás súas guitarras afiadas, compartirán xornada con Veintiuno, banda xa asentada como un dos grandes nomes do pop español contemporáneo. Tamén estarán presentes propostas como Hoonine, Juventude ou Duendeneta DJlles, nun primeiro día que mestura frescura xeracional e capacidade para activar ao público dende o inicio.

O venres o festival virará cara territorios máis nocturnos e electrónicos. Zahara presentará en Bueu o seu formato “Zahara Rave”, unha proposta que afonda na cultura club e na electrónica sen perder o compoñente emocional e discursivo que marcou a súa evolución artística nos últimos anos. Xunto a ela aparecerán nomes como Barry B, cada vez máis relevante dentro desa nova escena que mestura hiperpop, electrónica e códigos urbanos, ou Ultraligera, un proxecto que leva tempo construíndo unha identidade moi propia dende os marxes do pop-rock alternativo.

O sábado será probablemente o día máis orientado á celebración colectiva e ao directo explosivo. A incorporación final de Biznaga encaixa perfectamente nunha xornada que xa contaba con La M.O.D.A. e La Pegatina, tres bandas que entenden o concerto como un espazo de catarse. No caso de Biznaga, a súa chegada ao cartel tamén evidencia como o SonRías segue abrindo espazo a discursos máis incómodos e politizados dentro dun contexto festivo. A banda madrileña leva anos convertendo a precariedade, o desencanto social e a tensión urbana en himnos xeracionais que funcionan tanto no pogo como na reflexión.

A presenza de artistas galegos continúa sendo outro dos piares fundamentais do festival. Nomes como Ulex, Kike Varela, Eme DJ, Alizza ou Quinkillada reforzan esa conexión entre o SonRías e a escena do país, algo que o evento leva anos cultivando máis alá da simple cota simbólica. Nun contexto onde moitos festivais terminan replicando os mesmos carteis e dinámicas de consumo rápido, o SonRías mantén certa vontade de personalidade propia, apostando por unha programación ampla pero relativamente coherente co tipo de experiencia que quere construír.

Co cartel xa pechado e distribuído por días, o festival entra agora nunha fase diferente: a da planificación do público. Escoller xornada, organizar viaxes, cruzar concertos imprescindibles ou descubrir artistas menos coñecidos tamén forma parte desa liturxia arredor dos festivais que vai moito máis alá da música. En Bueu, un ano máis, o verán xa empeza a coller forma.